فرآیندکاوی

از تبدیل سازمان‌های وظیفه‌گرا به سازمان‌های فرآیندگرا سال‌ها می‌گذرد. فرآیندگرایی رویکردی است که تاکنون مورد توجه بسیاری از سازمان‌ها در جهان قرار گرفته است. بیش از یک دهه است که سازمان‌های ایرانی نیز به استفاده از این رویکرد و ترک رویکردهای سنتی وظیفه‌ای روی آورده‌اند. در اولین قدم در ایجاد کسب‌وکار فرآیندگرا، ایجاد نگاه جدید به سازمان، با ذره بین فرآیندها است. این چیزی است که می‌توان آن را فرآیندگرایی نامید.

وجود فناوری و سیستم‌های اطلاعاتی در مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار بسیار تاثیر گذار است. اگر یک سیستم اطلاعاتی مناسب از جریان کاری سازمان پشتیبانی نماید، تکنیک‌های فرآیندکاوی (Process Mining)در مدیریت فرآیندها بسیار مفید و موثر خواهند بود. این تکنیک‌ها قادر هستند تا دانش فرآیندی مورد نیاز را با استفاده از نگاره‌های رویداد (Event Logs) که به طور معمول در سیستم‌های اطلاعاتی امروزه موجود می‌باشند، استخراج ‌نمایند.

فرآیندکاوی مرز میان داده‌کاوی  (Data Mining) و مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار است که با استفاده از داده‌های واقعیِ ثبت‌شده به مدیریت و تحلیل فرآیند‌ها می‌پردازد. در فرآیندکاوی از الگوریتم‌های داده‌کاوی به منظور شناسایی روندها، الگوها و جزئیات براساس اطلاعات رویدادهای ثبت‌شده استفاده می‌شود. همچنین فرآیندکاوی به منظور درک فرآیندها و طراحی ایده‌های بهبود به کار برده می‌شود. فرآیندکاوی به سازمان‌ها برای کشف، پایش و بهبود فرآیندهای خود با استفاده از دانش حاصل شده از نگاره‌های رویداد یاری می‌رساند. برای مشاهده انحراف از روش اجرایی استاندارد و مصوب و شناسایی گلوگاه‌ها، این امر به بهبود فرآیندها نیز کمک می‌کند.

در مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار به روش سنتی، تمامی گام‌های چرخه از طریق مصاحبه با خبرگان انجام می‌شود. در روش فرآیندکاوی، مراحل چرخه مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار بر مبنای داده‌های ثبت شده به انجام می‌رسد. فرآیند برمبنای داده‌ها کشف می‌شود، با استفاده از ابزارها و نرم‌افزارهای فرآیندکاوی تحلیل می‌شود و سپس پیشنهادات بهبود ارائه می‌شود.