چکیده متن

همانطور که در مقاله‌های پیشین اشاره شد، Activityها به دو دسته Task و Subproces تقسیم می‌شوند. در سری آموزش شماره ۴ و ۵ ، Taskها بصورت کامل بیان گردیدند. در این مطلب و مطالب آتی سعی داریم دسته بندی Subprocessها را آغاز نموده و به تعریف و تشریح آن‌ها بپردازیم.

اشتراک گذاری

آموزش گام به گام BPMN 2.0 – سری ششم


همانطور که در مقاله‌های پیشین اشاره شد، Activityها به دو دسته Task و Subproces تقسیم می‌شوند. در سری آموزش شماره ۴ و ۵ ، Taskها بصورت کامل بیان گردیدند. در این مطلب و مطالب آتی سعی داریم دسته بندی Subprocessها را آغاز نموده و به تعریف و تشریح آن‌ها بپردازیم.

BPMN این امکان را فراهم می‌کند که با طراحی و ایجاد subprocess ها، توسعه و گسترش مدل فرآیندی راحت‌تر انجام شود.subprocess ها توالی فرآیندها را به تفصیل تشریح می‌نمایند اما هیچگونه فضایی را به مدل فرآیندی اضافه نمی‌کند و همه این اطلاعات را تنها در قالب یک وظیفه ارائه می‌دهد. در واقع subprocess کلیه این اطلاعات را در درون خود ذخیره می‌کند که در صورت نیاز می‌توان با باز کردن آن به تمامی این اطلاعات دست یافت؛ اما در حالت عادی به منظور جلوگیری از شلوغ شدن مدل فرآیندی این اطلاعات را نمایش نمی‌دهد. این ویژگی دو مزیت دارد که عبارتند از:

  • نمایش دادن جزیئات subprocess در یک نمودار فرآیند جداگانه؛ که با کلیک بر روی آیکون + در subprocess صفحه جدیدی باز می‌شود که جزییات subprocess را نمایش می‌دهد.
  • توسعه مدل فرآیندی از طریق subprocess؛

در مدل فرآیندی، فعالیتی که دارای علامت + می‌باشد collapsed subprocess نامیده می‌شود. در واقع علامت + به شما پیشنهاد می‌دهد که با کلیک بر روی این فعالیت می‌توانید subprocess را مشاهده و آن را توسعه دهید.

نمودار زیر نشان می‌دهد که چگونه subprocess در درون فرآیند اصلی به طور مستقیم توسعه داده شده است. ابزار حمایت‌کننده این عملکرد شما را قادر می‌سازد تا علاوه بر توسعه مدل، بتوانید تغییرات توسعه داده شده را مستقیما در مدل نمایش دهید و یا آن‌ها را مخفی نمایید.

در این حین، ممکن است توسعه مستقیم جالب تر به نظر برسد، اما معمولا چنین اقدامی در کارهای عملی زیاد مفید به نظر نمی‌رسد، چرا که توسعه مستقیم subprocess مستلزم این موضوع می باشد که تمام نمادهایی که در همسایگی subprocess قرار دارند را بایستی متناسب با اندازه و ساختار subprocess جابجا نمود که این موضوع می‌تواند باعث بروز مشکلاتی نظیر کندی در اجرای عملکرد و به هم ریختن ظاهر کلی فرآیند گردد. با توجه به مطالب بیان شده، با این نتیجه خواهیم رسید که با استفاده از subprocess می‌توان جزییات هر یک از بخش‌ها را به طور کامل و بدون اینکه هیچ یک از مشکلات بیان شده ایجاد شود در مدل فرآیندی منظور نمود و این موضوع یک ویژگی بسیار مهم در BPMN می‌باشد.

Attaching Events

تا اینجا یادگرفته‌ایم که که چگونه رویدادهای میانی می‌توانند به فعالیت‌ها ضمیمه (پیوست) شوند. این رویدادها همچنین می‌توانند به subprocess نیز ضمیمه شوند که این ویژگی، طیف گسترده‌ای از فرصت‌ها را در مدل‌سازی فرآیند ایجاد می‌نماید.

جاهایی که رویدادهای message ،  timerو conditional استفاده می‌شوند، فرآیند اصلی همیشه در واکنش به شرایط خارجی طوری عمل می‌کند که subproces  بی‌نتیجه بماند. همچنین با ضمیمه‌کردن subprocess  با رویدادهایی نظیر error، cancellation  و escalation مراتب را به فرآیند اصلی گزارش می‌دهد  که به عنوان یک خلاصه به نظر نمی‌‌رسد.

در مطالب آتی سایر ویژگی‌های subprocessها بیان می‌گردد.

 

تهیه و تنظیم: دنیا برزگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *